“Padumuttaro nāma jino, āhutīnaṁ paṭiggaho; Pavanā nikkhamitvāna, vihāraṁ yāti cakkhumā.

Ubho hatthehi paggayha, yūthikaṁ pupphamuttamaṁ; Buddhassa abhiropayiṁ, mettacittassa tādino.

Tena cittappasādena, anubhotvāna sampadā; Kappānaṁ satasahassaṁ, duggatiṁ nupapajjahaṁ.

Ito paññāsakappesu, eko āsiṁ janādhipo; Samittanandano nāma, cakkavattī mahabbalo.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā yūthikapupphiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Yūthikapupphiyattherassāpadānaṁ dasamaṁ.

Tamālapupphiyavaggo vīsatimo.

Tassuddānaṁ

Tamālatiṇasanthāro, khaṇḍaphulli asokiyo; Aṅkolakī kisalayo, tinduko nelapupphiyo; Kiṅkaṇiko yūthiko ca, gāthā paññāsa aṭṭha cāti.

Atha vagguddānaṁ

Bhikkhādāyī parivāro, sereyyo sobhito tathā; Chattañca bandhujīvī ca, supāricariyopi ca.

Kumudo kuṭajo ceva, tamāli dasamo kato; Chasatāni ca gāthāni, chasaṭṭhi ca tatuttari.

Bhikkhāvaggadasakaṁ.

Dutiyasatakaṁ samattaṁ.