“Uccamidaṁ maṇithūṇaṁ vimānaṁ, Samantato dvādasa yojanāni; Kūṭāgārā sattasatā uḷārā, Veḷuriyathambhā rucakatthatā subhā.

Tatthacchasi pivasi khādasi ca, Dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṁ; Dibbā rasā kāmaguṇettha pañca, Nāriyo ca naccanti suvaṇṇachannā.

Kena tetādiso vaṇṇo, …pe… Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

So devaputto attamano, …pe… yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Gimhānaṁ pacchime māse, patapante divaṅkare; Paresaṁ bhatako poso, ambārāmamasiñcati.

Atha tenāgamā bhikkhu, sāriputtoti vissuto; Kilantarūpo kāyena, akilantova cetasā.

Tañca disvāna āyantaṁ, Avocaṁ ambasiñcako; Sādhu taṁ bhante nhāpeyyaṁ, Yaṁ mamassa sukhāvahaṁ.

Tassa me anukampāya, nikkhipi pattacīvaraṁ; Nisīdi rukkhamūlasmiṁ, chāyāya ekacīvaro.

Tañca acchena vārinā, pasannamānaso naro; Nhāpayī rukkhamūlasmiṁ, chāyāya ekacīvaraṁ.

Ambo ca sitto samaṇo ca nhāpito, Mayā ca puññaṁ pasutaṁ anappakaṁ; Iti so pītiyā kāyaṁ, Sabbaṁ pharati attano.

Tadeva ettakaṁ kammaṁ, akāsiṁ tāya jātiyā; Pahāya mānusaṁ dehaṁ, upapannomhi nandanaṁ.

Nandane ca vane ramme, nānādijagaṇāyute; Ramāmi naccagītehi, accharāhi purakkhato”ti.

Ambavimānaṁ pañcamaṁ.